عبدالعظیم همایونی، از فعالان کارگری، در گفتگو با ایلنا، به فشارهای فزاینده هزینههای زندگی بر کارگران و کاهش قدرت خرید آنها، همچنین پیامدهای افزایش قیمت سوخت اشاره کرد و گفت: بسیاری از کارگران امروز نه برای دستیابی به رفاه و زندگی بهتر، بلکه صرفاً برای تأمین حداقلهای لازم برای بقا تلاش میکنند.
این فعال کارگری با تأکید بر اینکه دغدغه کارگران، برخورداری از ثروت و رفاه نیست، بلکه تأمین یک زندگی حداقلی و شرافتمندانه است، افزود: واقعیت زندگی کارگران ساده و تلخ است؛ دستمزدی که دریافت میکنند، پاسخگوی هزینههای روزمره زندگی نیست و هر روز بخش بزرگتری از درآمد خانواده صرف تأمین نیازهای اساسی میشود.
به گفته وی، افزایش مداوم قیمت کالاها و خدمات در حالی رخ میدهد که درآمد کارگران متناسب با این افزایش هزینهها رشد نکرده است. در چنین وضعیتی، سهم مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و سایر نیازهای ضروری از درآمد خانوار کارگری بیشتر شده و قدرت خرید آنها را بیش از پیش کاهش داده است.
این فعال کارگری با اشاره به تجربه گرانی کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی، اظهار داشت: فشار ناشی از این سیاست بیش از همه متوجه خانوارهای کمدرآمد و کارگری شده است. گزارشهای اقتصادی و آمار نیز نشان میدهند که تأثیرات حذف ارز ترجیحی بر بازار کالاهای اساسی و سبد معیشت خانوارها همچنان ادامه دارد و افزایش قیمت مواد غذایی نقش مهمی در تشدید فشار تورمی بر مردم ایفا کرده است.
همایونی میگوید: در چنین شرایطی، هر تصمیم اقتصادی جدیدی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم هزینههای زندگی را افزایش دهد، باید با توجه ویژه به وضعیت مزدبگیران و اقشار کمدرآمد اتخاذ شود؛ چرا که کارگران امکان جبران افزایش هزینهها از طریق افزایش درآمد را ندارند و در بسیاری از موارد، دستمزد آنها پیش از پایان ماه صرف هزینههای ضروری زندگی میشود.
وی با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تأثیر آن بر هزینههای زندگی گفت: مسئله فقط مبلغ پرداختی در پمپ بنزین نیست. افزایش قیمت بنزین میتواند از طریق افزایش هزینه حملونقل، کرایهها و هزینه جابجایی کالا، و همچنین از طریق افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات به بخشهای مختلف زندگی خانوارها منتقل شود؛ موضوعی که برای کارگران اهمیت مضاعفی دارد، به طوری که حتی میتوان گفت پس از افزایش قیمت بنزین، تمام حقوق یک روز کارگر، تنها صرف جابجایی میشود!
این فعال کارگری تأکید کرد: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها به مصرفکننده مستقیم بنزین محدود نخواهد ماند؛ زیرا بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابسته هستند و افزایش هزینه جابجایی میتواند به افزایش قیمت تمامشده کالاها منجر شود.
همایونی در ادامه با اشاره به شرایط اقتصادی کنونی، شکاف بین درآمد و هزینه را مسئله اصلی کارگران دانست و گفت: این شکاف که با افزایش مداوم قیمتها، هر روز عمیقتر میشود، باعث شده کارگران به سختی بتوانند نان شب خانواده خود را تأمین کنند. امروز افزایش هزینههای ضروری زندگی، بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از آنکه صرف نیازهای رفاهی یا پسانداز شود، مصرف میکند. در چنین وضعیتی، کارگر نه تنها امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست میدهد، بلکه حتی تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز به مسئلهای دشوار تبدیل میشود.
وی توضیح داد: در سالهای اخیر، افزایش قیمت کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید باعث شده است سهم خوراک، مسکن و سایر هزینههای ضروری در سبد خانوار افزایش یابد.
او تأکید دارد که سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانوار کارگری، بدون افزایش متناسب دستمزد، بار افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن، حملونقل و سایر هزینهها را تحمل کند.
به گفته این فعال کارگری، مسئله امروز کارگران صرفاً افزایش یک یا چند قلم از هزینههای زندگی نیست؛ بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان است که قدرت خرید دستمزد را تحلیل برده است. وقتی قیمت خوراک افزایش پیدا میکند، مسکن گرانتر میشود، هزینه درمان بالا میرود و حملونقل نیز گران میشود، دستمزدِ ثابت، عملاً هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
همایونی گفت: متأسفانه کارگران در طول این سالها به جایی رسیدهاند که خواسته آنها صرفاً توانایی تأمین حداقلهایی است که یک هفتگی خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد. در واقع، مسئله ما این نیست که میخواهیم ثروتمند شویم؛ مسئله ما این است که باید بتوانیم زنده بمانیم.
همایونی در پایان خطاب به تصمیمگیرندگان گفت: از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت میخواهیم در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر موج افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.